Blog

Nisan 16, 2019

Kur­ban Kes­me­nin Öne­mi

Kur­ban hic­re­tin ikin­ci yı­lın­da em­re­dil­miş­tir. Al­lah em­ret­miş, Pey­gam­be­ri­miz de uy­gu­la­mış­tır. Al­lah’ın em­ri ola­rak va­cip, pey­gam­be­ri­mi­zin ame­li ve em­ri ola­rak da muh­kem ve mü­ek­ked (kuv­vet­li) sün­net­tir. Ha­dis ve fı­kıh ki­tap­la­rın­da da an­la­tıl­dı­ğı gi­bi Pey­gam­ber Efen­di­miz’in boy­nuz­lu, gü­zel iki ko­çu BİS­MİL­LA­Hİ AL­LA­HU EK­BER di­ye­rek ve aya­ğı­nı bo­yun­la­rı­na ko­ya­rak ken­di eliy­le kes­ti­ği meş­hur­dur. Bun­lar­dan bi­ri­ni ken­di ve ai­le­si adı­na, di­ğe­ri­ni de üm­me­tin­den kur­ban ke­se­me­yen­ler adı­na kes­miş­tir.  Hz. Ca­bir’in (r.a) ri­va­yet et­ti­ği ha­dis bu ola­yı doğ­ru­la­mak­ta­dır. Hz. Ca­bir (r.a) di­yor ki: Pey­gam­ber’le (s.a.v.) be­ra­ber na­maz­gâh­da bay­ram na­ma­zın­da bu­lun­dum. Hut­be­si­ni bi­ti­rin­ce min­ber­den in­di. Bir ko­çun ya­nı­na var­dı, usu­lün­ce onu ya­tır­dı: Bis­mil­la­hi val­la­hu­ek­ber, de­dik­ten son­ra “bu ben­den ve üm­me­ti­min kur­ban ke­se­me­yen­le­rin­den..” di­ye­rek ken­di eliy­le onu kes­ti.

Pey­gam­be­ri­miz, kur­ba­nın meş­ru kı­lın­dı­ğı hic­re­tin ikin­ci yı­lın­dan son­ra ve­fa­tı­na ka­dar her yıl kur­ba­nı­nı kes­miş­tir.

Ge­rek Pey­gam­be­ri­mi­zin bu dav­ra­nı­şı ve ge­rek­se “Kim im­kâ­nı ol­du­ğu hal­de kur­ban kes­mez­se bi­zim mes­ci­di­mi­ze yak­laş­ma­sın!” sö­zü, kur­ban kes­me­nin vaz­ge­çi­le­me­ye­cek ka­dar önem­li bir iba­det ol­du­ğu­na işa­ret et­mek­te­dir.

Öy­ley­se Kur­ban­lar Sün­ne­te Uy­gun Ola­rak Na­sıl Ke­si­lir ve Na­sıl Dua Edi­lir? Ö

Ön­ce­den kes­kin ve bü­yük bir bı­çak ha­zır­la­nır, hay­va­nın gö­re­me­ye­ce­ği ye­re ko­nur. Hay­van ezi­yet edil­me­den gö­tü­rü­lür, ezi­yet edil­me­den yü­zü ve ayak­la­rı kıb­le­ye ge­le­cek şe­kil­de sol ta­ra­fı üze­ri­ne ya­tı­rı­lır, sağ ar­ka aya­ğı ser­best bı­ra­kı­lır. Son­ra ele bı­çak alı­nır: Al­la­hım bu sen­den­dir ve sa­na­dır, de­nir onun ar­dın­dan da sa­hi­bi ve­ya ve­ki­li: “İn­nî vec­ceh­tü vec­hi­ye lil­le­zî fe­ta­res­se­ma­va­ti ve­ler­da ha­nî­fen ve­ma ene mi­nel­müş­ri­kîn=Ben yü­zü­mü, gök­le­ri ve ye­ri ya­ra­ta­na çe­vir­dim, ben müş­rik­ler­den de­ği­lim” Kul in­ne sa­la­tî ve nü­su­kî ve meh­ya­ye ve me­ma­tî lil­la­hi Rab­bi­la­le­mî­ne lâ şe­ri­ke leh=Na­ma­zım, kur­ba­nım, ha­ya­tım ve ölü­müm alem­le­rin Rab­bi olan Al­lah’a mah­sus­tur. Onun or­ta­ğı yok­tur.” me­alin­de­ki ayet­le­ri okur. Bun­dan son­ra: Al­la­hu ek­ber Al­la­hu ek­ber, Lâ­ilâ­he­il­lal­la­hu val­la­hu­ek­ber Al­la­hu ek­ber ve lil­la­hil­hamd şek­lin­de tek­bir­ler ge­ti­ri­lir. Ar­ka­sın­dan BİS­MİL­LA­Hİ AL­LA­HU EK­BER de­ne­rek hay­va­nın boy­nu­na bı­çak vu­ru­lur. Ye­mek ve ne­fes bo­ru­la­rıy­la şah da­ma­rı de­ni­len iki ana da­mar­dan en az bi­ri ke­si­lir, kan iyi­ce akı­tı­lır. Hay­van ta­ma­men öl­me­den ka­fa ve ayak­la­rı­nı ko­par­mak, de­ri­si­ni yüz­mek, kıb­le­den çe­vir­mek, hay­va­na ezi­yet et­mek mek­ruh­tur. Kur­ban, sa­hi­bi ta­ra­fın­dan ke­si­lir­se da­ha iyi olur. Baş­ka­sı­na da kes­ti­re­bi­lir. Kur­ba­nın sa­hi­bi kur­ba­nın ya­nın­da ise eli­ni ka­sa­bın üs­tü­ne ko­yar, her iki­si bir­den BİS­MİL­LA­Hİ AL­LA­HU­EK­BER di­ye­rek kur­ba­nı ke­ser­ler. Bi­ri ve­ya iki­si kas­den bu­nu söy­le­mez­ler­se kur­ban kur­ban ol­mak­tan çı­kar, eti yen­mez. Unut­tuk­la­rı için söy­le­me­miş­ler­se kur­ba­na za­rar ver­mez, eti ye­nir.

Adak Kurban , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , , ,
About EGE GRAFIK